PERĆ AKADEMIKÓW, AKADEMICKA PERĆ

Uwagi wstępne
Pierwsza drogowskazowa nazwa tej ścieżki brzmiała „Perć na Babią Gorę”. W 1926 r., prof. K. Sosnowski nadał jej nazwę „Perci Taternickiej”. Wreszcie w 1928 r., korzystając ze zwyczajowych uprawnień twórcy, Władysław Midowicz nazwał ją „Percią Akademików”, która do dziś jest prawidłową nazwą tego szlaku.

Słynna babiogórska Perć Akademików – jeden z najpiękniejszych i najtrudniejszych szlaków beskidzkich – została wyznaczona przez Władysława Miodowicza w czerwcu 1925 roku. Pierwotna nazwa tego szlaku brzmiała ‘Perć na Babią Górę’, później pojawiła się nazwa ‘Perć taternicka’. W 1928 roku przyjęta została nazwa obecna. Idąc z Markowych Szczawin Percią Akademików można w ciągu półtorej godziny dojść na Diablak. Zimą szlak ten jest zamknięty dla turystów, istnieje bowiem zagrożenie lawinowe. Zresztą te najbardziej atrakcyjne odcinki Perci Akademików należą jednocześnie do najbardziej niebezpiecznych. Często trzeba korzystać z pomocy klamer i łańcuchów, które zostały tu specjalnie zamontowane, aby ułatwić turystom wędrówkę. Pierwsze klamry zamontowano tu już w 1934 roku z inicjatywy Władysława Fronta.

Jak dotrzeć do Perci Akademików?
Do początku Perci Akademików można dojść zielonym szlakiem z Zawoi Markowe oraz niebieskim z Przełęczy Krowiarki. Wybierając tą pierwsżą opcję w ciągu 50 min dotrzemy do Schroniska na Markowych Szczawinach, z którego niebieskim szlakiem w ciągu 10min dojdziemy do początku Perci Akademików. W przypadku drugiego wyboru dojdziemy do niej w 1h 10min niebieskim szlakiem, po całkowicie równym szlaku, dzięki czemu dotrzemy na miejsce bez zmęczenia.

Perć Akademików – opis
Początek tego pięknego szlaku zaczyna się na wysokości 1180m n.p.m. Już na samym początku idziemy drewnianymi schodami, dzięki czemu szybko będziemy zdobywać wysokość. Po przejściu 210m drewnianymi schodami bedziemy znajdować się już o 60m wyżej względem początku szlaku. To miejsce rozpoznasz po tym, że tu po raz pierwszy drogę przetnie ciek wodny Szumiącego Potoku. Legenda głosi, że ten kto się napije wody z tego potoku, ten będzie tu wracał do końca życia. Po przejściu kolejnych 96 metrów po kamiennych schodach będziemy już na wysokości 1290m n.p.m. i będziemy mieli okazję po raz drugi napić się wody Szumiącego Potoku.

Tu podejście nieco będzie mniej strome i po przejściu 34 metrów już ostatni raz zobaczymy Szumiący Potok oraz tablicę informacyjną o tym wspaniałym cieku wodnym. Jesteśmy na wysokości 1306m n.p.m. Następny odcinek to już dosyć łagodne podejście mające 190m długości i znajdziemy się po paru chwilach na wysokości 1335m n.p.m. przekraczając tym samym górną granicę lasów, z której zobaczymy pierwsze wspaniałe widoki. Od tego momentu będą nam towarzyszyć liczne, piękne skałki. Również stąd bedziemy mogli zobaczyć „lawinę kamieni” na północno-zachodnich stokach Babiej Góry.

Po przekroczeniu górnej granicy lasów babiogórskich, podejście stanie się bardziej strome i po przejściu 304m szlaku znajdziemy się na wysokości 1450m n.p.m. na skalnej półce, na której zobaczymy pierwsze łańcuchy. W tym miejscu półka skalna jest całkowicie bezpieczna mimo jej 50cm szerokości. Przepaść ma tu nie wiele ponad 6m wysokości, ale w warunkach suchych nie grozi tu żaden poślizg i nawet nie trzeba trzymać się dodatkowych ułatwień i zabezpieczeń. Z pewnością ta półka skalna jest jednym z trzech najbardziej widokowych punktów na Perci Akademików.

Na całej długości tego odcinka szlaku zbocza będą porastać tylko młode jarzębiny, które pięknie komponują się ze skałami. 84m dalej od tej półki skalnej będziemy wyżej już o kolejne 50m. Tu będziemy mieli okazję po raz ostatni zobaczyć wysokogórski ciek wodny. 57m dalej znajdziemy się na wysokości równej wysokości Małej Babiej Góry (1517m n.p.m.) z której będziemy mogli zobaczyć „lawinę kamieni” w całej okazałości i samą Małą Babią Górę. Przed nami będzie trochę bardziej wymagające podejście po skałach, na którym trzeba sobie pomóc łańcuchami, ponmieważ w tym miejscu skały są mokre od cieków wodnych, a przez co bardzo śliskie w niektórych miejscach.

15m wyżej będzie nas czekał ostatni – najtrudniejszy odcinek szlaku – KLAMRY, które znajdują się na wysokości 1540m n.p.m.. Ten odcinek jest z pewnością najtrudniejszy, ale dla przeciętnego turysty jest on całkowicie dostępny. W tym miejscu trzeba wejść za pomocą łańcuchów i 6-ciu klamer na 8-mio metrową, pionową ścianę skalną zwaną Czarnym Dziobem. Po wejściu na szczyt tej ściany czeka nas już tylko długa, męcząca wędrówka skalnymi schodami, gdzie po obu stronach zauważymy, że na trawie będzie leżało caraz więcej głazów i kamieni. Znajdziemy się na tak zwanym gołoborzu – czyli morzu kamieni i głazów róznej wielkosci.
Tuż pod szczytem, na wysokości 1723m n.p.m. dosrzeżemy w skałach białą figurkę Matki Boskiej. Teraz pozostaje nam tylko zdobyć szczyt Babiej Góry, który znajduję się o parę kroków od nas.

perć-akademickaPERĆ AKADEMIKÓW to:
1344 m wędrówki po drewnianych i skalnych schodach po najbardziej stromym zboczu północnej Babiej Góry
3072 schodów (179 z drewna, 2893 z kamieni i skał, które musisz pokonać, aby dotrzeć na szczyt Babiej Góry
545 m różnicy wzniesień
3 trudniejsze punkty, które posiadają zabezpieczenia w postaci łańcuchów
1 pionowa ściana, po której wchodzi się za pomocą 6 klamer oraz łańcuchów.
Wymieniono tu łańcuchy i klamry co czyni ten szlak bardziej bezpieczniejszym.

UTRUDNIENIA:

1.Skalna półka, do której ścian przymocowano łańcuchy (najłatwiejszy odcinek). SZCZEGÓŁY UTRUDNIEŃ

2.Krótki odcinek z łańcuchami na którym wchodzi się śliskimi kamiennymi, schodami (nie powinno być problemów przy wchodzeniu). SZCZEGÓŁY UTRUDNIEŃ

3.Trochę dłuższy i bardziej stromy odcinek z łańcuchami. Za pomocą łańcuchów wejdziemy na mokre schody i skały przez które prowadzi szlak (tu trzeba uważać, ponieważ niektóre skały są bardzo śliskie). SZCZEGÓŁY UTRUDNIEŃ

4.Odcinek z sześcioma klamrami i łańcuchami. W tym miejscu wchodzimy na 8 metrową, pionową ścianę skalną za pomocą klamer. Ten odcinek nie jest trudny, ponieważ klamry pełnią funkcję drabiny przytwierdzonej do skał. SZCZEGÓŁY UTRUDNIEŃ

http://www.gory-szlaki.pl/akademicka_perc.htm